ක්රි.ව. පස්වන සියවසේ ධාතුසේන රජු යටතේ ඉදිකරන ලද අතර, යෝධ ඇළ හරහා අනුරාධපුරයට ජලය සැපයීය — කිලෝමීටරයකට සෙන්ටිමීටර කිහිපයක බෑවුමකින් කිලෝමීටර 87ක් පමණ දිවෙන ඇළකි.
එම බෑවුම ජයග්රහණයයි. එවකට තිබූ මිනුම් උපකරණ සහිතව, එතරම් දුරක් පුරා එතරම් අඩු වැටීමක් පවත්වා ගැනීම, දිවයිනේ ජල ඉංජිනේරු විද්යාව කෙතරම් දියුණු වී තිබුණේද යන්නට සාක්ෂියක් ලෙස වඩාත් නිතර උපුටා දක්වන විස්තරයයි.1